lunes, 7 de marzo de 2011

3.Entrega PVA (Active vs Passive)



   Aurreko entregarekin bat eginez, Urdaibai mailan eraikitzeko sistema  berriak erakusteko bi bide bereiztu genituen: aktiboa eta pasiboa. Aktiboak parte hartzen zuen bisitariari egiten zion erreferentzia, pasiboak berriz ikusle giza jokatzen zuenari.

Ereñoko harrobiaren orografia eta baliabideak kontuan izanik bi bisitariek bat egiteko leku aproposa dugu. Aktiboak inguruaren baliabideak ustiatuko lituzke eta pasiboak ustiaketa horren emaitzaz gozatuko luke.Horretarako, ereñoko harrobian bi ibilbide paralelo planteatzen dira, aldiro uztartu egiten direnak.

   Lehenbiziko ibilbidean bisitari aktiboentzako jarduerak egongo lirateke (tailer, klase,jardunaldi,...). Hauek harrobiaren eremu irisgarri eta baliagarrienetik garatuko lirateke.
   Lehendabiziko ibilbide hau 2.entregan landurikoarekin bat egiten du. Hori dela eta, 2. ibilbideari baino garrantzi gutxiago eman zaio. Ibilbide honetaz gehiago jakin nahi izatekotan aurreko sarrera honetan ikus dezakezue.(http://jonandoniiparragirre.blogspot.com/2011/02/eraikitzekosistema-proiektuak-iii.html)

   Bigarren ibilbidea harrobiaren eremu ikusgarrienean garatzen da. Bisitari aktibo bati bideratua dagoelarik, jendearen gozamenera kontuan hartuko da. Aniztasun bat eratzeko nahiarekin bi eremu mota eratzen dira. Lehendabizikoan harrobiaren sarrerako eremu zabalean garatuko litzateke. Espazioaren baliagarritasun kontuan harturik, aldi baterako ekintza burutuko lirateke(azoka, kontzertu,...), tailerren sustapenera bideratua batez ere.
   Bigarren eremuan berriz epe luzerako ekintzak edo erakusketak egiteko baliatuko liteke. Harrobiko gainontzeko harmailak baliagarriak baliatuz, inguruko tailerretan landuriko lanak erakutsiko litezke.



   Eraikinak jorratzerako orduan, harrobiaren irudi eskultorikoari garrantzi handia eman zitzaioan, pareta ikusgarri edo nagusiarena batez ere. Hori dela eta, pareta horretan ez jorratzea erabaki nuen. Horren ordez, pareta horren negatibo edo islada izango litzatekeena jorratzea aukeratuz.  Pareta berri hau  bestearen parean kokatuko litzateke, harrobiaren altxaera ilunean eta irregularrena birmoldatuz.

   Birmoldaketa hau burutzeko harrobiaren historiara bueltatu beharra zegoen. Antzina ustiatutako harri blokeak berreskuratu beharra zegoen hauekin aurpegi berri bat eratzeko. Harri hauek garraiatzea eta eraldatzea lan zaila da ordea. Horren ordez barnean programa bat barneratu dezaketen elementu arinak erabiltzea erabaki zen. Harrobian ustiatutako harrien dimentsioak mantentzen dituen altzairuzko elementuak erabiliz.

Lehendabiziko eremuan elementu metaliko hauek harrobian dagoen  pitsadura batera moldatuko dira. Gunearen gora-behereri aurre eginez inguruko espazio guztien artean irisgarritasuna bermatu eta aldi-baterako ekintzek beharrekoak dituzten espazioak eratuko dituzte (komun publikoak, biltegia, kamerinoak,...).

Bigarren eremuan irisgarritasun bermatzea izango da helburu nagusia. Elementu metalikoek harmaila ezberdinen arteko kota  diferentziak saihestu beharko dituzte.  


informazioa kalitatea hobean link honetan jeistsi dezakezue http://www.megaupload.com/?d=8TVIRCXT



 
 

martes, 1 de marzo de 2011

...ARQUIDEAS ETA IMOV

Aurreko sarreraren hildotik, oraingoan bigarrengo leihaketa txikiaren inguruan jardungo gara.


 Kasu honetan, Timanfayako parke naturalean kokatu beharreko "museo" edo interpretazio zentroa, IMOV (International Museum Of Volcanoes), zen gai nagusia. 
Programari zegokionez, exposaketa guneak (museoa azken finean...), auditorioa, kafeteri/ restaurantea....


HUTSA da proiektuaren "izena" eta honen atzean eskutatzen den ideia nagusia. Zer hobe  mendi izugarri horietako batean sartzea, sumendien inguruko museo internazional bat planteatzeko? Ideia ero honen atzetik ibili ginen behin eta berriz, azkeneko "emaitza"-ra ailegatu arte. 


Proiektatze prozesua erabat interesgarria izan zen: hasiera batean, "bete" gisa proiektatzen zena "huts" bezala azaltzen baitzen planoan...
Gainontzeko irudietan proiektuaren nondik norakoak eta argibideak azaltzen dira...







Beste barik, hurrengora arte.

lunes, 28 de febrero de 2011

PARENTESI TXIKI BAT, ARCHMEDIUM ETA VHOM

Honako sarreran, horain dela hile bat eskas burututako lan baten inguruan dirau. 
ARCHMEDIUM ikasleei zuzendutako leihaketen antolatzaile taldearen berri izan genuen 2010.ko irailaren hasieran. Berehala ikusi genuen ikasketetatik kanpo zerbaitetan aritzeko aukera paregabea. 
Aste betean zazpi lagunek osaturiko talde txikia bildu eta lanari hasiera eman genion.

VIENAKO STADTPARK-en kokaturik, VHOM (Viena House of Music) izeneko Musica eskola baten proiektuaren burutzean zetzan. Parkearen izaera "ingelesa"-k, honen parean aurkitzen den kanalak eta ahaztu ezineko inguru monumentalak influentziz beteriko ingurua osatzen zuen.


Programa xehetutik hasi eta aipatutako influentziek sorraraziko dute eraikinaren eraldaketa azkeneko emaitza eta formara ailegatu arte.
proiektuaren bilakaera

emaitza

Jarraituriko ibilbide honi esker, musika eskolako gune bakoitzaren espezializazioan sartzea ez zen lan korapilotsua; oinean antzeman daitekeenez, erretikula soil baten inguruan txertatutako programa eta eguzki izpien sarrera baimenduko luketen patio zabalei esker dimentsio aldetik askatasun handiko sistema planteatzen zen. 


oina eta programaren kokapena

axonometria
Emaitza: altueran eta oin bakarrean garaturiko proiektua, beti ere parkearen trazaduraren oinarria errespetatuz eta zapaian, parkearen jarraitasuna ere baimenduz.



zeharka nahiz luzetarako ebaketak


Betikolez, esperientzia ahaztezina eta behin baino gehiagotan errepikatzeko modukoa. Lagunarteko lana ez da inoiz neketsua suertatzen...






web gunea: www.archmedium.com

viernes, 4 de febrero de 2011

ERAIKITZEKOSISTEMA (proiektuak III; 2.entrega)

Proiektu honen inguruan aurretik azaldutako orotan barneratzea beharrezkoa ez bada ere (aurreko aurreentrega eta sarreretan aurkitu daiteke proiektu honen nondik norakoak modu zehatzean), ongi dago laburpen txiki bat aurreratzea:

Muruetako aktuazio planaz haratago, Urdaibai mailan aurkitutako kezka baten aurrean planteatutako aktuazio proposamenak edo/eta jarraibideak aurkezten dira honako entregan. Kezka nagusi horretaz ari garenean Urdaibai eremu babestuaren eraikitze hazkundearen aurreko ardura eta mesfidantzaz ari gara, eta, noski, hazkuntza hori ahalbidetzen duen eraikitze sistema onargarri bat ere existitzen delaren fedeaz. Azpaldian ez direla eraikuntza sostenigarriak burutzen lurralde hauetan.

Bideo honen bidez, proiektu honen atzean dirauen filosofia islatzen da. Zehazki, "MURUETAKO AKTUAZIO PLANA" aurkezten dugu bertan, non, bina tren bagoi zaharren bidez, eremuaren berpiztean sinesten dugun. 


Halere, esan bezala, gure AKTUAZIO PLANA ez da puntu zehatz batean fokalizatzen. Hori dela eta, Urdaibaiko beste potentzialitateen bila aritu ondoren, aukera ugariko bestelako udalerri eta orube aurkitu eta aztertu ditugu (Baita eremu ugaritan aplikatzeko moduko ekintzak planteatu ere). 

Eskema honetan finkaturik daude aztertu naiz proposatutako ekintza oro eta euren artean suertatu daitezkeen harreman estuak ere bai. 
PPS-an modu erosoan ibiltzeko eskema lagungarria
Ondoren azaldutako irudiak, jaitsi beharreko PPS-aren parte besterik ez dira (modu didaktikoan proiektua ikusi ahal izateko PPS-a jaitsi beharra dago).


Esteka honen bidez, gure proiektua modu zehatzean jarraitzeko moduko PPS aurkezpen didaktikoa jaitsi daiteke.
http://www.megaupload.com/?d=9GNBD0N6


View more presentations from ubaycalle.



Ereño, Harrobi inguruko tailerrak
Aisialdiak Ereñon
Murueta. Ustiatze eremua, heziketa ibilbide baten parte
Murueta. Tejeria jada berreskuratua eta bisitatzeko modukoa

lunes, 20 de diciembre de 2010

POTENTZIALITATEEN BILA...

Gure azken hitzek narratzen zuten bezala Urdaibai biosferan herriak onarturiko hazkunde sistema bat ahalbidetuko duen plan baten bila genbiltzan. Hasieratik amaierako helmugararteko bide luzean hainbat eta hainbat faktore ezberdinek proioektua hamaika modu ezberdinetan bukatutzeko aukera ematen du. Guk ordea amaiera posible guzti horietan gure xedea betetzea bilatzen dugu. Hori dela eta, gerta litekeen kaxu posible bakoitzari erantzun bat eman beharko diogu. Hala ere, hain da zabala errealitateak eman genitzakeen kasuistika (infinitua), ezin genezakeela kasu bakoitzari erantzun konkretu bat eman. Beraz, auzi honen aurrean kasu ezberdinak gertatzeko aukera ematen duen aktuazio eskema bat proposatzen dugu.


Eskema hau gure arazo infinitoarentzako erantzun infinitoa da. Eskema irekia, arazo berri bakoitzaren aurrean erantzun berri bat jaso dezakeena. Bertan, Urdaibain aurkitu ditugun potentzial ezberdinak ustiatzea proposatzen dugu. kasu honetan Muruetako Hoffmann labea, Gernikako Astra eraikina eta Ereñoko harrobiaren potentzialitateak explotatzea planteatzen dugu gure xedea lortzeko, ezagutzen ditugun kasuak baitira. Hala ere, eskeman planteatzen dugun legez, potentzial handiko aktuazio eremu gehiago identifika daitezke herritarrekin partaidetzan. Momentuz, garatu izan dugun aktuazio eremua Muruetako Telleria zaharreko Hoffmann labearen ingurukoa izan da.

Irisgarritasun proposamen berria. Ibilbide berriaK

Guneko potentzialitateak explotatu aurretik garrantzitsuena bertara iristea izango da, hori dela eta, behar beharrezkoa izango da irisgarritasun proposamen bat planteatzea. Hitz hauen gaineak ikus dezakezue gure proposamena.


Behin guneak izan ditzakeen irisgarritasun arazoak konpondurik aktuazio estrategia ireki bat planteatzea izango litzateke hurrengo pausua. 



Aktuazio estrategiaren diseinuarekin hasi aurretik, derrigorrezkoa izango da  potentzialitate ezbedinak identifikatzea. Potentzial horien identifikaziorako hainbat iturri izango ditugu: komunikabideak, herritarrak, analisi eta datu bilketa ezberdinak...

Kasu honetan gure garaian eraikiko balitz, Euskotreneko tren zaharran jubilazioa dela eta  , burdinbidean zehar hainbat urtetan zehar euskal gizartea zerbitzatu izan duten bagoietako bat behin behineko pabilioi bat bilakatzea planteatu dugu.

Modu honetan tren hauetako baten bidez, lehen pabilioi bat era azkar eta garbi batean eremuan kokatzea lortzen dugu.

Gure proposamena tren bagoi zahar pare bat erabiltzea den arren, sistema proposamen aunitz hartzeko dago eratua, beti ere, betebeharreko puntu guztiak  betetzen dituzten bitartean.




Ur beroa lortzeko zein  lortutako zurak lehortzeko eguzki indarra erabiltzea planteatzen da. Horrez gain, elementu guzti hauek desmontagarriak eta modulatuak izatea planteatzen da, interbentzioa bukatzerakoan herritarren artean paradigma bezala artefakto guzti hauek banatzeko.

Tren bagoiaren proposamenarekin bezala, elementu hauek gauzatzeko hainbat material eta sistema ezberdin erabil daitezke, beraz, aktuazio sistemak beste edozein proposamen hartzeko ahalmena dauka beti ere guk ezarritako kondizioak bete ezgero.



Tailerrak eratzeko lastozko kargahormaz eraturiko behin behineko pabilio bat planteatzen dugu. 


Prozesu guztiaren amaieran erabilitako elementu guztiak biodegradableak edo eramangarriak direnez, gunea urbanizatzea planteatzen da, tailerraren arrasto bakarra gizartearen kontzientzian utziz. 


Garaturiko diren ondorengo potentzialitateak Gernikako Astra eraikina eta Ereñoko harrobia izango da. 

Gernikako Astrako eraikinean adibidez eskola tailerraren administrazio nagusia kokatzeko gune potente bat ikusten dugu, hitzaldiak eta gainerako jarduera kulturalak gauzatzeko izan dezakeen ahalmenaz gain. Ereñoko harrobian, berriz, harriaren ustiaketa tradizionala eta material honen erabilera arkitektura bioklimatikoan astertzek gune interesgarri bat bezala ikusten dugu. 


TO BE CONTINUED...

jueves, 9 de diciembre de 2010

Denbora, aukerak eta tximeletak



"aukeratzen ez duzun bitartean denak posible izaten jarraitzen du" Mr. Nobody

Gizakia gizaki denetik ahalegindu da bere burua espazioan kokatzen. Non gaude lurraldean kokatuak? Zer dago gure inguruan? izan ziren lehenengo galderak. Hauen atzetik eguzki sistemako gorputzengako zein zen gure kokagunea galdetzeari ekin genion. Ondoren galaxian non gauden asmatzen ahalegindu ginen. Azkenik espazio zabalean gure galaxiaren kokagunea zehazten ahalegindu gara. Sailtasunak sailtasun, gure posizioa hiru dimentsioetan zehaztea ez da hain saila, ez behitza gure kokapena lau dimentsioetan zehaztearenkin konparatuz gero.

Denbora era linealean eta norabide bakar batan pertzibitzen dugun magnitude bat da, horregaitik ez ezinezkoa egiten zaigu bere izatea zehazki definitzea. Zenbaitek denbora pertzibitzen duten era berdinean ulertzen dute, norabide bakar batean higitzen doan haria, bidegurutzerik ez daukan norabide bakarreko autopista amaiezina. Beraz, edozein gizakiren patua erabat sahietzgaitza bilakatzen da. Hautamen askatasunik gabeko gizakiak, beraien halabeharrezko patu noiz helduko itzaroten.

Bestalde, beste zenbaitentzat, gu barne, denbora ez da dimentsio bakarreko hari itxi bat, baizik eta aukera sare zabal bat non puntu jakin batean hasitako prozesu batek millaka amaiera ezberdin izan ditzakeen eta momentu oro gauzatzen diren aukeraketa bakoitzean zuhaitz horretan adar berri bat jaitzen da.

Denboraren izatea horrela ulertzen dugu, eta hori izango da gure proiektuaren funtsa.

Gure planteamendu honetan ez dugu denboran zehar garatze joan litekeen prozesu arkitektoniko konkretu bat proposatzen , baizik eta, aktuazio sistema bat, gerta litezkeen kasu anitz guztien aurrean erantzun ahal izateko protokolo bat eta prozesuak izan ditzakeen amaiera anitz posible guztiak ,ezberdinak izan arren, denek gure helburua bete dezaten lortzea, Urdaibaiko jendea arkitektura alternatibo bat erabiliz biosferan zehar eraikitzea posible dela konbentzitzea.


Ezinezkoa da ordea eman daitezkeen kasu konkretu guztiak aztertzea eta beraien eraginak aurreikustea, infinituak baitira. Izan ere, perturbazio nimiñoenak bukaerako emaitza erabat alda dezake, milaka aukera ezberdin sortuz, fenomeno hau, tximeleta efektu bezalaxe ezagutu ohi da. Inork efektu horren ahalmenen berri inoiz ez badu entzun hurrengo bideoa ikustea gomendatzen dugu, nekez aurkitu daiteke hau baino adibide grafikoagorik.(Jean Pierre Jeunet-en La Cité des enfants perdus filmetik ataratako atala)




Tximeleta efektua, horri bikoitzeko sastakaia madarikatua, gure proiektuaren gatza eta posoia, gure lanaren konplexutasunaren iturria eta gure buruentzako konplikazioa. Kasuistika infinitua da, beraz kasu konkretu bakoitzari ezin dakioke eman erantzun konkretu bat. Hori dela eta, sistema baten sorrera planteatzen dugu, zeinek matrize matematiko bat izango balitz bezala, kasu konkretu bakoitzeko aldagaiak jaso ditzakeen.

Kasuistika infinitua den bezalaxe infinituak dira kasuistika hori sortuko dituzten faktoreak, beraz, ezinezkoa egiten zaigu sistema horren bila joateko ikerketa bide deduktibo bat jarraitzea. Hori dela eta, proiektu honi prozesu induktibo baten bitartez ekitea dela biderik egokiena iruditu zaigu, hau da, kasuistika infinitu horretako kasu konkretu multzo bat aztertzea, eta bertatik kasuistika guztiarentzat baliozkoa den aktuazio sistema bat diseinatzea.

Bide horri ekinez, sarearen lehen adarrak plantatu ditugu eta bere adarretako baten garapena emaitza finalerarte, isolaturik, oraindik bere inguruko aukerekin loturarik sortu gabe, aurrerago sortuko ditugun adar berriekin lotzeko intentzioarekin.


Lortuko ahal dugu bilatzen dugun sistema hori aurkitzea? Guk ere, ez dakigu momentuz galdera horren erantzuna. Baliteke agian konklusio finala  sistema hori ezinezkoa dela izatea, nork daki. Hala ere, esperatzak badauzkagu.

zein konplexutasun mailara iritz daiteke errealitatea?